ஆழிலை அழகேஅனார்.....உன்கண்களின் கருவிழி
ஓட்டத்தை சற்றுநிறுத்து..,
என் வீட்டு மீன்கள்எகிறக் குதிக்குதடிவெளியே....உன் கண்களும் கயல்என நினைத்து...நீர் கொண்டு செல்லும்நின் கார்மேககூந்தலைக் கட்டு...பாவம் என்தோட்டத்துமலர்ச்செடிகளெல்லாம்தானே வீழ்ந்துதற்கொலைசெய்கின்றனஉன் கூந்தலில்ஊர்வலம் வர...கூண்டில் கிளிகுதியாட்டம்போடுகிறதடிஅனார்...அழகிய உன் இதழ்அது உண்ணும்கொவ்வை கனிஎன நினைத்து....வானத்துநட்சத்திரங்களெல்லாம்உன் நெற்றியைபிறைநிலவென்றெண்ணிதாமும் தர்பாருக்குவந்தன பகலிலேயே...!!உன் மூக்கின்முக்கோணங்கள்கண்டுதிரிகோணமிதிதடுமாறுகிறதடிஅனார்அனைத்திற்கும்உச்சமாய் உன் குழிவிழுந்த கன்னம்...,உன் தாய் தினம்உனக்கு திருஷ்டிபொட்டிட்டதின்வடுவோடி...!!அனார்..., உன்னைரசிப்பதாலேயே நான்அழகாகிறேனடி...!அன்பே.